Cumbialumbia z Rainbow 04–19.01.2025

Jet lag przeszedł, hotele przyzwoite.

Dzień 1 (04.01.2025 sobota)

  Zbiórkę na lotnisku w Warszawie wyznaczono nam na 8:35 (czyli trzy godziny przed planowanym odlotem). Profilaktycznie odwiedziłem stanowisko Rainbow na lotnisku, ale nie otrzymałem tam żadnych dokumentów. Sfotografowałem tylko informację z telefonem do rezydenta i dowiedziałem się, przy których stanowiskach odbywa się odprawa. Wspomnę jeszcze, że teoretycznie trzeba było wypełnić zarówno przed lotem do Kolumbii, jak i wylotem z Kolumbii formularze na stronie https://apps.migracioncolombia.gov.co/pre-registro/en i w obu przypadkach dopełniłem tego obowiązku, ale w praktyce tego nikt nie sprawdzał. Udałem się do stanowisk odprawy, przeszedłem stosowne procedury lotniskowe i oczekiwałem na wylot do Cartageny, który zaplanowano na 11:35. Faktycznie nasz samolot oderwał się od ziemi dopiero o 12:56 czyli z dość sporym opóźnieniem. Lot był charterowy, lecieliśmy samolotem Airbus A330/200 (z układem siedzeń 2+4+2) należącym do hiszpańskich linii lotniczych Plus Ultra. W cenie przelotu były 2 posiłki (do tego herbata, kawa, woda, soki, napoje gazowane). Na wyposażeniu każdy pasażer miał koc i poduszkę. Nie było niestety słuchawek i ekranów w poprzedzających fotelach umożliwiających korzystanie z indywidualnego centrum rozrywki. O 20:06 czasu kolumbijskiego (czyli 02:06 czasu polskiego) wylądowaliśmy na lotnisku w Cartagenie, na którym poznaliśmy (po odbiorze bagażu) naszą pilotkę. Ponieważ procedury lotniskowe i odbiór bagażu zajęły sporo czasu, więc autokarem z lotniska odjechaliśmy dopiero 21:56. Na tę noc grupa została rozdzielona. 7 osób (w tym ja) nocowało w hotelu Las Americas – Torre Del Mar, a reszta w hotelu Cartagena Plaza. Mój hotel był położony blisko lotniska, więc dojechałem do niego po kilkunastu minutach. Tam jeszcze przed zakwaterowaniem udałem się na późną kolację. Potem się zakwaterowałem i w końcu mogłem odpocząć po męczącej podróży.

Z tego dnia mogę zaprezentować jedynie fotki z hotelowego pokoju

Dzień 2 (05.01.2025 niedziela)

  O 6:30 mieliśmy śniadanie w hotelu. Zbiórka przed wyjazdem na zwiedzanie została wyznaczona na 8:20. Autokarem dojechaliśmy do Cartagena Plaza, gdzie spotkaliśmy się z resztą grupy i już całą grupą kolejnym autokarem wyruszyliśmy na zwiedzane Cartageny de Indias (jej zabytki wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO). Dołączyła do nas także miejscowa przewodniczka. Najpierw podjechaliśmy pod Castillo San Felipe de Barajas czyli fort zbudowany na wzgórzu San Lazaro. Następnie wspólnie zwiedziliśmy ten obiekt. Jest to najbardziej imponująca hiszpańska forteca zbudowana poza Europą. Strategiczna lokalizacja sprawiła, że za czasów kolonii doskonale broniła miasta zarówno od strony morza, jak i lądu. Jej budowę rozpoczęto w 1536 roku. Po naprawach i powiększeniu forteca zyskała współczesny kształt w 1762 r. Zwiedzanie rozpoczyna się od baterii artyleryjskiej Bateria de la Redencion, przechodząc następnie do najstarszej części. W północno-wschodnim sektorze na uwagę zasługują baterie artyleryjskie: Bateria de Santa Barbara, Bateria de la Cruz, a w północnej Bateria de San Carlos y los Apostoles. Pośród kamiennych murów zachowały się budki wartownicze oraz zbiorniki na wodę. Materiał na budowę pochodził z okolicznych raf, a na wzgórze wnoszony był przez niewolników. W twierdzy jest też skomplikowany system podziemnych tuneli liczący ok. 600 m, prowadzący do pomieszczeń służących jako spiżarnie. Z murów fortecy rozpościerają się wspaniałe widoki na miasto. Po zwiedzeniu twierdzy przesiedliśmy się do busów, którymi wjechaliśmy na Cerro de la Popa czyli najwyższe wzgórze w Cartagenie (145 m n.p.m.), na którym znajduje się klasztor Santa Cruz de la Popa (znany też jako Convento de Nuestra Señora de la Candelaria). Jego początki sięgają 1607 r., kiedy to na wzniesieniu wybudowano pierwszą skromną kaplicę. Rok później powstał klasztor Augustianów (po przerwie wrócili oni do tego klasztoru w 1961 r.). Zwiedziliśmy znajdujące się przy klasztorze Museo Religioso ze zbiorami sakralnymi. Podziwialiśmy stamtąd także kolejne piękne widoki na miasto. Wspomnę jeszcze, że miejsce to odwiedził 6 lipca 1986 r. papież Jan Paweł II podczas swojej pielgrzymki do Kolumbii. Dalej zjechaliśmy busami na dół i ponownie wsiedliśmy do autokaru, którym podjechaliśmy na starówkę i dalej już pieszo ruszyliśmy na jej zwiedzanie. Spacerując urokliwymi, kolorowymi uliczkami dotarliśmy do Plaza de Santo Domingo. Stoi przy nim najstarszy kościół Cartageny – Iglesia y Convento Santo Domingo. Jego budowę rozpoczęto w 1549 roku, a ostatecznie ukończono w 1630 roku. Wieża świątyni jest lekko skrzywiona. Legenda głosi, że wskoczył na nią diabeł, który przysiągł sobie, że zapobiegnie powstaniu budowli. Była ona jednak tak dobrze skonstruowana, że oparła się czartowskiej mocy. Diabeł wpadł do studni, a wieża pozostała lekko skrzywiona. Niestety nie udało nam się zobaczyć wnętrza kościoła, gdyż był zamknięty. Przed kościołem widzieliśmy jedną z rzeźb Fernando Botero – „Gertrudę” (przedstawia leżącą postać nagiej, grubej kobiety), artysta podarował ją miastu w 2006 roku. Idąc dalej minęliśmy barokową katedrę pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej, do której jednak nie weszliśmy z uwagi na trwającą mszę św. Jest to jedna z najstarszych katedr na terenie Ameryki (budowę rozpoczęto w 1575 roku, a ostatecznie ukończono w 1612 roku). Jej projekt był wzorowany na bazylikach Andaluzji i Wysp Kanaryjskich. Po minięciu katedry przeszliśmy na Plaza Bolivar. Na jego skraju zobaczyliśmy pomnik literackiego Noblisty Gabriela Garcii Marqueza. W centralnej części placu ujrzeliśmy wykonany z brązu konny pomnik Simona Bolivara. Wśród budowli otaczających plac zobaczyliśmy m.in. Pałac Inkwizycji, w którym do 1821 r. obradował trybunał Świętego Oficjum, zajmujący się rozstrzyganiem spraw związanych z przestępstwami przeciwko wierze i herezjami. Ta wzniesiona w 1610 roku budowla stanowi połączenie architektury południowej Hiszpanii i miejscowych stylów. Uwagę przykuwa kunszt stolarski – drzwi, balkony, sufity oraz okna wykonane zostały przez setki anonimowych rzemieślników. Idąc dalej doszliśmy do Plaza San Pedro Claver. Stoi przy nim Santuario de San Pedro Claver. To konwent jezuicki pod wezwaniem św. Piotra Klawera – katalońskiego misjonarza, obrońcy praw niewolników. Był on pierwszą osobą kanonizowaną na Nowym Kontynencie. Nie zajrzeliśmy do wnętrza barokowego kościoła, bo był zamknięty. Został on zbudowany w pierwszej połowie XVII w. Kościół wyróżnia się piękną kopułą zaprojektowaną przez francuskiego architekta Gastona Lelarge. Na placu przed kościołem zobaczyliśmy pomnik przedstawiający św. Piotra Klawera idącego pod rękę z niewolnikiem. W dalszej części spaceru przeszliśmy na Plaza de la Aduana. Jest to największy plac Cartageny. W czasach kolonii była tam siedziba urzędu celnego, przez który przechodziły wszelkie towary i niewolnicy przybywający do Nowego Świata. Plac otoczony jest kolonialnymi budynkami, a na jego środku stoi pomnik Krzysztofa Kolumba, będący repliką pomnika stojącego w Genui. Został odsłonięty w 1894 r. Dawny budynek urzędu celnego jest dziś siedzibą władz miasta i regionu. Następnie doszliśmy do Plaza de los Coches. Niegdyś w tym miejscu odbywały się licytacje niewolników. Dziś nadal kwitnie tam handel, w podcieniach Portal de los Dulces można kupić kolumbijskie słodycze, m.in. ciasteczka kokosowe (cocadas). Na placu stoi wykonany z brązu i odsłonięty w 1963 roku pomnik Pedro de Heredia (hiszpańskiego konkwistadora, założyciela miasta Cartagena). Do placu przylegają mury miejskie z Boca del Puente. To powstała w XVII w. kamienna brama, której na początku kolejnego stulecia dodano barokową fasadę i toskańskie kolumny. Od 1631 roku brama ta stanowiła główne wejście do miasta. W 1874 roku na jej szczycie ulokowano zegar sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych, który po 64 latach zastąpiono nowszym, pochodzącym ze Szwajcarii. Obecna Wieża Zegarowa (Torre del Reloj) uznawana jest za jedną z najpiękniejszych tego typu budowli na świecie. Po wspólnym zwiedzaniu dostaliśmy jeszcze ok. 2 godziny czasu wolnego (do 14:45). Zacząłem go od wymiany waluty, potem dalej spacerowałem. Przeszedłem przez wyżej opisaną bramę na Plaza De La Paz. Idąc dalej dotarłem do Parque Centenario. Został on założony w 1911 roku dla uczczenia setnej rocznicy niepodległości Cartageny od hiszpańskiego kolonializmu. W centrum parku widziałem wysoki obelisk poświęcony bohaterom walki o niepodległość Kolumbii. Była tam też m.in. rotunda i stragany handlowe. Potem wszedłem na teren pobliskiej dzielnicy Getsemani z pięknymi muralami. Dotarłem tam m.in. do Plaza de la Trinidad z zabytkowym kościołem pw. Świętej Trójcy (obejrzałem go jedynie z zewnątrz), który został zbudowany w 1636 r. Potem wróciłem na starówkę i ponownie doszedłem, do niektórych z widzianych wcześniej miejsc, na które tym razem mogłem spojrzeć przy lepszej pogodzie (podczas grupowego zwiedzania od czasu do czasu padało). Obchodząc katedrę doszedłem do Plaza de la Proclamacion, gdzie natrafiłem na pomnik Jana Pawła II. Z innych miejsc na starówce dotarłem jeszcze m.in. do Plaza de Santa Teresa i pochodziłem trochę po murach miejskich, z których roztaczają się ładne widoki na miasto. Okalające starówkę mury ciągną się na długości 11 km. Ich budowę rozpoczęto w 1586 roku. Kamienne obwarowania powstawały w kilku etapach i wielokrotnie były niszczone. Prace zakończono ostatecznie w 1796 r. Na umocnienia składa się m.in. 21 bastionów, 7 fortów, 13 baterii i 3 falochrony. Po czasie wolnym przeszliśmy do autokaru, którym najpierw wszyscy podjechaliśmy do hotelu Cartagena Plaza. Tam wpłaciłem pilotce pakiet obowiązkowy (na bilety wstępu, przewodników, napiwki itd.) w kwocie 280 USD. Następnie kolejnym autokarem pojechałem z częścią grupy do hotelu Las Americas – Torre Del Mar i dalej mieliśmy już czas wolny do swojej dyspozycji. Wybrałem się na zakupy spożywcze do pobliskiego supermarketu, pokręciłem się trochę po hotelu i jego okolicy. O 19:00 miałem w hotelu kolację.

Przegląd zdjęć z tego dnia zaczniemy od widoków z Castillo San Felipe de Barajas (niestety z uwagi na deszczową pogodę ich jakość nie jest wysoka)

A tak wyglądały ulice po opadach