Mój Madagaskar, czli wizyta u lemurów. XI 2025 rok

25 listopada 2025 r.

Moja wycieczka zaczyna się jak zwykle z nerwami i przygodami. Mam bilet na TLK, ze względu na tzw. oszczędność. Tymczasem w Gdańsku przymroziło. Ubrana niezbyt ciepło stoję w - 5 % stopni, a pociągu nie ma... mija 15 minut, 30 minut, 45 minut i nie wiadomo co dalej... W panice lecę z walizą do kasy. Widząc strach w moich oczach dzielna kolejarka zmiłowała się i w ciagu kilku minut zrealizowała reklamację, w wyniku której miałam 4 minuty na powrot na peron, aby wsiąść do pendolino za 0 zł. Udało się. Potem wykończona nerwowo spędziłam większość podróży w Warsie pijąc kawę i gadając z sympatycznym gościem jeżdżącym z pomocą do Ukrainy. No to w drogę...

Na lotnisku szło prawie sprawnie , bo grupa Polaków z jednej firmy wepchała się przed nami bez kolejki, a było ich około 20 osób. Potem ta sama grupa nie oszczędzała na alkoholu i pół nocy upłynęło niezbyt ciekawie. Jeden człowiek zwrócił im uwagę i lepiej nie mówić jak zareagowali.*hunter*.

Lecimy samolotem włoskich linii lotniczych Neos, takim ichnim dreamlinerem. Nie chcę marudzić, ale jedzenie było fatalne, a obsługa bez uśmiechu, jakby pracowali z łaski.