Herbatka u króla Karola

"Służbowa brama" a zaraz ta turystyczna i jesteśmy w murach zamku. Tak trochę "na próbę" robię wewnątrz kilka foto.

Tak, nawet latarnie mają tu korony.

I już po opuszczeniu zamkowych wnętrz; jako dowód na prawdziwość opisu kilka foto przelatujących samolotów. Wg przewodnika ponoć zdziwiło to dogłębnie pewnego amerykańskiego turystę, który zapytał  "... czy królowa nie mogła zbudować zamku gdzie indziej??  ... tylko tak blisko lotniska??"

Po foto królewskich gwardzistów kierując się do wyjścia mijamy królewską kaplicę św Jerzego, która jest miejscem ważnych uroczystości rodzinnych władców i miejscem pochówków. Tu też obok rodziców i męża spoczęła poprzednia królowa - Elżbieta II.

W czasie wolnym zaglądamy do zabytkowego kościoła, na tyłzch którego pozostałości dawnego cmentarza, kilka foto miasteczka Windsor i czas do autokaru.

Następnie podjeżdżamy pod Hampton Court Palace, którego zwiedzanie rozpoczynamy od kuchni; tu focić można. Potem reprezentacyjna sala, w której możesz poczuć się jak król. Tak, tak najsłynniejszym mieszkańcem pałacu był sam Henryk VIII. Przez kolejne dziedzińce dochodzimy do parku, by w czasie wolnym samodzielnie powrócić do stojącego na pobliskim parkingu autokaru. W zamku, do którego wchodzi się, a jakże przez most, rzucają się w oczy kominy o charakterystycznym kształcie; ich liczba poraża i niegdyś świadczyła o bogactwie właściciela.

Powyżej sam Henryk VIII z rodziną, a dalej wieżą zegorowa i ostatni już dziedziniec z zielonościami, a dalej spojrzenie na ogród i powrót.  

To bardzo trudne pytanie Asia, bo ...      pierwsze primo - w innych nie byłem, drugie primo - trzeba mieć sporo czasu i go obejść, a na wycieczce jest przewodnik i trasa i trzecie primo trudno ocenić jego wielkość, bo idąc do niego z jednej strony domy miasteczka, a z drugiej zamkowe mury ... potem mury i mury lub mury i obiekty zamku.  Z całą pewnością jest ogromny. Foto z wnętrz to praktycznie foto jednej największej sali, no i jeszcze jedno z innej komnaty. Tak wyposażenie bogate i nie brakuje tu oryginalnych obrazów starych mistrzów, ale ...  Łamiąc zakazy trza zachować umiar, bo nie masz pojęcia o konsekwencjach  (upomnienie?  wyrzucenie z ekspozycji?  kara finansowa?  konfiskata sprzętu?).    Z tym "w innych nie byłem" po trosze prawda, bo jedynie ten następny już pokazany, no i pałac Buckingham - ale jedynie zewnętrznie. Hampton Court Palace też piękny i duży, z potężnymi ogrodami, w których praktycznie nie byliśmy jest jednak bardziej klarowny (bo nie jest siedzibą króla) - wzdłuż osi przez 3 dziedzińce i jesteś w ogrodach. W Windsorze idziesz między murami i budynkami, są miejsca gdzie możesz spojrzeć za mur, ale nawet po wizycie jakiegoś planu nie odważyłbym się nakreślić. Przechodząc przez zwiedzane wnętrza lądujesz na placyku przed płotem prywatnej królewskiej rezydencji. Ale wracając do wycieczki - spod Hampton Palace jedziemy już do hotelu, w którym będziemy spali 2 noce. Po kolacji wychodzimy w kierunku stadionu Wembley, ale właśnie go zamykają - zwiedzanie możliwe do godz 20, a właśnie dochodzi. Robię foto stojącemu przed nim posągowi Bobby'ego Moore'a i wracamy do hotelu, a nazajutrz zwiedzanie Londynu metrem. Foto z drogi  ichnich domków i już moloch naszego hotelu.

Widok na dzielnicę spod bram stadionu i wracamy ok. 800m do naszego hotelu.

Podczas zwiedzania Londynu poruszamy się wyłącznie metrem i jest to rozwiązanie idealne. Rankiem pilotka rozdaje dzienne bilety na przejazdy i jeździsz do woli. Fakt, wymaga to niezłej orientacji, a przewodnik czy pilot musi podpowiadać uczestnikom co mają robić, więc cały czas włączony nadajnik i słuchawka w uchu. Na początku zdarzały się sytuacje, że w słuchawce pilot mówił ..." powiedziałem zjeżdżamy prawymi schodami  i gdzie państwo tam idą ... lewymi schodami pojedziecie gdzie indziej..."  Po dwóch takich przypadkach wszyscy zrozumieli - słuchać i wykonywać. Zwiedzanie Londynu rozpoczynamy od największego anglikańskiego kościoła - katedry św Pawła, która została zbudowana na przełomie XVII i XVIII wieku po wielkim pożarze miasta. Jest ogromniasta, a w jej kryptach spoczywa szereg wielkich postaci jak Wellington, Nelson, Churchill, a także jej budowniczy Wren. Mnie najbardziej spodobały się w niej "nocne lampki"       To popatrzcie na foto.

W katedrze jest też i nowoczesna rzeźba - Macierzyństwo czy może Matka. I zaraz schodzimy do krypty.

Po zobaczeniu wnętrza katedry idziemy przez "stary Londyn" czyli odbudowane po pożarze City do Opactwa Westminsterskiego - miejsca koronacji królów począwszy od Wilhelma Zdobywcy. Po drodze w oczy rzuca się jakaś chuda kamienica z uśmiechniętym mnichem na fasadzie. To jeśli mnie pamięć nie myli pozostałości założonego przez mnichów browaru. A oczywiste, że mnich po pyfku musi się uśmiechać.