Herbatka u króla Karola

Żołnierz musi być dzielny    ale też im nie zazdroszczę   

To jesteśmy przed opactwem. Do wejścia spora kolejka, więc zajmujemy miejsca, a przewodnik idzie po bilety. Wewnątrz pobieramy darmowe audioprzewodniki i mając określony czas, zwiedzamy Westminster samodzielnie. Audio jest w języku polskim i niby obsługa jest prosta, bo wybierasz numer jaki znajduje się na obiekcie, ale ....  szybko się do tego urządzenia zniechęcam, bo przypadkowe dotknięcie zmienia język   szukam ... poradziłem sobie    za jakiś czas  w tłumie przy obiekcie coś przeskakuje i zaczyna mówić od początku   ... tracę nerwy i wyłączam, bo     słuchając wszystkiego chyba bym obejrzał bardzo niewiele do czasu zbiórki,  do tego okresowa poprawa ustawień  i nie potrafiłem spowodować, żeby bez kończenia starej opowieści zaczął nadawać o nowym obiekcie. Opisów z Wiki cytował nie będę. Wiadomo - tu byli koronowani wszyscy królowie Anglii, a dla wielu to również miejsce pochówku. Niejako w ołtarzu spoczywa Edward Wyznawca, który to opactwo w wieku XI rozbudował, a później został uznany za świętego. Tutaj też pochowano wielu wybitnych ludzi bądź mają swe upamiętniające tablice. Zaznaczono miejsce gdzie stoi koronacyjne krzesło; samego krzesła nie widziałem. Nad główym wejściem znajdują się figury męczenników XXw wśród których znajduje się postać Maksymiliana Kolbe.

I znów nocne lampki w nawie głównej.

Maszerujemy zatem zgodnie z wytyczoną trasą, okrążamy grób Edwarda, wchodzimy do kaplicy MB (Henryka VII) z niespotykanym stropem i wchodzimy do klasztornego krużganka.

Powyżej od tyłu kaplica i grobowiec Edwarda, którą obchodzimy do końca. Ta wspaniała kaplica Matki Boskiej znajduje się dokładnie za grobowcem Edwarda Wyznawcy. Jeszcze jakiś kącik z upamiętnieniem sławnych poetów i zaraz obowiązkowe miejsce w klasztorze czyli krużganek. Przed ołtarzem "posadzka Cosmatich" czyli XIII-wieczna mozaika podłogowa., którą układali sprowadzeni z Rzymu artyści.

W klasztornym krużganku także różnego rodzaju upamiętnienia oraz wejście do kapitularza z XIIIw, w przedsionku znajdują się najstarsze w Angli drzwi pochodzące z wieku XI.

Wracamy do kościoła i trochę zamieszania z oddaniem audioprzewodników, bo trwa nabożeństwo i pozagradzane, ale ... Polak potrafi ...   i wychodzimy przez główne wejście na plac przed kościołem.

noooo   każdy ma prawo do swego ulubionego napoju (używki) kawy czy herbaty oraz sposobu jego serwowania  

Z Westminsterskiego Opactwa idziemy do twierdzy Tower. Przechodzimy przez Skwer Trójcy, przy którym pod numerem 10 ważny kiedyś budynek Zarządu Portu, dziś pełniący inne funkcje oraz dwa upamiętnienia - pomnik marynarzy, którzy zginęli na wojnie i miejsce średniowiecznych egzekucji publicznych. Nieopodal widoczny kościół wszystkich świętych, jak chcą niektórzy - najstarszy kościół City, a z pewnością mający swą długą historię. I chociaż znajduje się w nim łuk zbudowany ze starorzymskich kamieni to sam budynek został odbudowany po wojennych zniszczeniach. Widoczna jest też sama twierdza Tower, do której przez kolejne bramy wchodzimy. Najstarszym budynkiem jest Biała Wieża zbudowana ponoć dla Wilhelma Zdobywcy, w której dziś muzeum historyczne; my jednak wchodzimy jedynie do skarbca, w którym przechowywane są regalia i królewskie klejnoty. Tak - wewnątrz zakaz foto, więc foto nie będzie.

Na ostatnim foto właśnie ten królewski skarbiec z koronami i innymi klejnotami oraz złotymi naczyniami.

Oczywiście jedno foto jakiegoś stroju koronacyjnego zrobiłem, ale ponieważ nie wiem co to, więc publikował nie będę. W jednym z pomieszczeń jest w gablotach 5 koron przed którymi przesuwasz się na taśmie jeśli raz ci za mało przechodzisz na początek i znów jedziesz; no ja kilka razy jeździłem, bo chciałem zlokalizować i przyjrzeć diamentowi Koh-i-noor w koronie królowej Wiktorii. Gdybym wcześniej zmienił ustawienia aparatu to próbował bym zrobić foto. Ale po herbacie. Z Tower wiąże się jeszcze znana legenda o krukach. I jeden z charakterystycznie ubranych strażników ma nad nimi pieczę i obowiązek karmienia. Legendzie trza zatem pomagać i strażnik okresowo podcina im lotki w skrzydłach, by zbyt daleko nie odfrunęły, Anglia i Londyn będą trwały wiecznie. To jeszcze foto kruków, miejsca egzekucji prywatnych (niektórym oszczędzono przy śmierci uciechy gawiedzi), widok z twierdzy na słynny most i wychodzimy.

Z Tower idziemy pod najsłynniejszy most, który w świetle prawa jest wg słów przewodnika statkiem. Foto mostu i rejs po Tamizie, który nazwałbym - "pod mostami Londynu". Czy potrzebny?? No taki przerywnik, aby dostać się pod Parlament inaczej niż metrem. Ale foto podczas rejsu oczywiście robiłem i już pokazuję.

I już z pokładu statku.

Widok na drugi brzeg Tamizy i za chwilę dopływamy.

Po dopłynięciu czas wolny na foto i indywidualne zachcianki. NOOO, foto niezwykle trudno zrobić, bo Big Ben i Parlament pod ostre słońce; no i gdzie ta chmurzasta londyńska aura?? Przechodzimy mostem na drugi brzeg i dalej "pod słońce". Tutaj spotykamy jednak ciekawostkę, która robi wrażenie i daje do myślenia.