SARDYNIA- niby Włochy..... a jednak jak nie Włochy :)))

czas chyba dokończyć moją "porzuconą" na trochę Sardynię?  

to dalej pokażę kawałek Porto Cervo; bardzo charakterystycznym miejscem w miasteczku jest tutejszy kosciółek o pięknej nazwie Stella Maris (co oznacza rozgwiazdę - dosłownie: morska gwiazda) , który góruje nad miasteczkiem a jego biała bryła o niespotykanej formie widoczna jest już z daleka;

kościół wybudowany został pod koniec lat 60-tych XX wieku - zgodnie z tutejszymi kanonami architektury śródziemnomorskiej- zaprojektowany przez włoskiego architekta Michele Busiri Vici a budowę całkowicie sfinansował  opisywany już tutaj wcześniej miliarder - książe Karim Aga Khan (ten sam, który stworzył tą oazę luksusu);

warto tu wspomnieć że Pan ten nie był szejkiem arabskim (jak ktoś z Was wcześniej chyba tak go okreslił w jakimś komentarzu); Karim Aga Khan był imamem, czyli religijnym przywódcą muzułmańskim ; obecnie to wciąż żyjący, ale już prawie 90-letni staruszek ); 

Architektonicznym zamysłem stylu środziemnomorskiego ma być prostota kontrastująca z morzem ; oryginalny wygląd kościoła inspirowany był tradycyjną zabudową z czasów początków historii Sardynii - kultury nuragijskiej 

Najbardziej charakterystyczną cechą kościoła Stella Maris jest jego nieskazitela biel, zaokrąglone kształty, i kamienne kolumny przy  całkowitym braku narożników; te elementy projektu przywołują na myśl budowle nuragiczne na tle  błekitnego morza, co stanowi piękne tło. Kopułę kościoła zdobi charakterystyczna błękitna wieżyczka, będąca dzwonnicą kościółka  zwieńczona  majolikową ceramiką;  pozostałe elementy kościoła  wykonane są z lokalnych budulców: kamienia i skał, i miejscowej odminany jałowcowego drewna co dodaje odrobinę kolorytu tej monochromatycznej budowli.

wnętrza utrzymane są raczej w skromnej otoczce

rzuca się tu w oczy  dość "kontrowersyjna"  rzeźba Chrystusa w ujęciu współczesnym; a  raczej bardziej awangardowym; muszę przyznać że chyba pierwszy raz spotałam się z taką interpretacją Jezusa

piękne, muszlowe aspresorium nawiązujące do morza...

wśród skarbów tego kościółka znajduje się malowidło  "Mater Dolorosa" (Matka boleści)  , które przypisywane jest samemu El Greco (podarowany kosciołowi podobno przez angielską arystokratkę) 

i opuszczamy Stella Maris kierując sie do ciuchci turystycznej, którą będziemy jeździć po okolicy

dzięki Kochani za doping  ; to jedziemy dalej..

pakujemy się do ciuchci turystycznej, która obwozi nas po zakamarkach Porto Cervo oddalonych nieco od ścisłego centrum miasteczka ; jeździmy po willowych dzielnicach bogaczy, ale.... nieczego tu nie zobaczymy; wszystko wokół jest tak zabudowane, że zadnej willi czy pałacu tu nie widać; rezydencje są dyskretnie poukrywane przed oczami osób niepożądanych; w sumie to nie ma sie co dziwić... każdy właściciel jakiejkolwiek posesji nie lubi być "podglądany" , więc dla zachowania intymności - posiadłości tychże słynnych tego świata są tak zaprojektowane i usytuowane, żeby zapewnić właścicielom maksimum swobody przed gapiami ;

 posiadłości te toną w zieleni i kwitnących oleandrach; czyli to taki najwyższy poziom luksusu – subtelnie ukryta intymność właścicieli.

wiało tego dnia okrutnie; zerwało się wiatrzysko jakies huraganowe, a jeszcze pęd powietrza w kolejce nieźle nas tam wytargał:) ale humory nam dopisywały, mimo, że w pewnej chwili wiatr porwał mi chustkę z głowy, więc fryzurę miałam potem jak Asia z Basią na Malcie  

nasz objazd ciuchcią uliczkami Porto Cervo, najpierw w pobliżu centrum, potem dalej ; 

większość tutejszej zabudowy willowej zaprojektowali trzej znani na wyspie architekci: Michele Busiri Vici (ten, spod ręki którego wyszedł projekt  od kosciółka Stella Maris), Jacques Couell i - Luigi Vitti, którzy zapoczątkowali tu styl zwany neośrodziemnomorski (neomediterraneo) , dlatego patrząc na zabudowę miasteczka można odnieść wrazenie, że wszystko tutaj jest do siebie podobne; Zabudowa jest niska ale dość rozległa a na elewacjach budynków przeważają kolory łososiowe, brzoskwiniowe, ochrowe i delikatny pomarańcz; często widać jakieś kominy o fantazyjnych wieżyczkowych kształtach 

dalej wjeźdżamy w dzielnicę tych najbogatszych podziwiając tam w zasadzie wyłacznie bramy do tych posiadłości, a jest co podziwiać:) wszystkie są w tym samym stylu - a rządzą tu przepiękne bramy wykonane z drewna lokalnego jałowca ginepro (bardzo drogie drewno) które niekłamanie zachwyca (podziwiałam je z zachwytem) ; 

 jak zapewne zauważyliście wykorzystuje sie tutaj mnóstwo lokalnego kamienia , który jest obecny nie tylko w elewacjach i fundamentach, ale tez jako wszelkie murki, płotki i ogrodzenia; trzeba przyznać, że efekt jest fantastyczny! kamień jest bardzo wdzięczną materią; jest praktyczny, ładny, tani (jeśli lokalny) i bardzo fotogeniczny  

a dalej bramy z "sardyńskiego cedru" ginepro 

 i dojeżdżamy naszą ciuchcią do miejsca z którego zaczynalismy kończąc nasz objazd po Porto Cervo