Bardzo wcześnie rano wyruszamy w kierunku Sighisoary. Pogoda niestety od rana znowu pod psem
Meldujemy się na takim wypasionym parkingu i idziemy pozwiedzać miasto
Krótki postój na opowieści przy Bramie Zegarowej. Obok w żółtym domu urodził się słynny Vlad Palownik, obecnie mieści się w nim restauracja.
Podchodzimy jeszcze z grupą pod słynne "szkolne schody" gdzie Janek opowiada ich historię i się urywamy usiąść gdzieś w ciepłym miejscu bo silny wiatr z deszczem zniechęca do wędrówek
Idąc kolorowymi uliczkami natrafiamy na fantastyczną restauracyjkę z niebanalnym wystrojem i eksponatami
Kolejny przystanek to miejscowość Biertan, w której znajduje się najbardziej znany kościół warowny, posiadający aż trzy! pierścienie murów obronnych.
Pierwsze wzmianki o kościele w Biertanie pochodzą z 1402, chociaż sama miejscowość pojawia się w źródłach pisanych w 1283 roku. Była to jedna z pierwszych osad niemieckich Sasów w Siedmiogrodzie. Pierwotnie romański kościół wzniesiony na wzgórzu w XIV wieku otoczono murem obronnym wzmocnionym czterema basztami. W położonej na północ od kościoła baszcie umieszczono bramę prowadzącą w obręb twierdzy. Ufortyfikowany kościół służył mieszkańcom okolicznych miejscowości jako schronienie w razie zagrożenia. Było to typowe dla siedmiogrodzkich Sasów rozwiązanie łatwiejsze i tańsze do zrealizowania niż otaczanie murami obronnymi całych miast.
W XV wieku ufortyfikowane kościelne wzgórze otoczone drugim pierścieniem murów obronnych. Ciekawie rozwiązano wjazd prowadzący do twierdzy. Poprowadzono go wąskim przejściem miedzy murami po zachodniej stronie wzgórza. Na początku i końcu chroniła go wieża bramna. Dodatkową ochronę zapewniały przegradzające przejście kraty i most zwodzony. W latach 1486-1524 dotychczasowy kościół przebudowano w trzynawowy późnogotycki kościół halowy. Początkowo katolicka świątynia w czasach reformacji została przejęta przez luteran. Od 1572 roku do 1867 roku była siedzibą luterańskiego biskupa. Dzięki temu Biertan zyskał szczególną pozycję wśród saskich miejscowości Siedmiogrodu.
W XVI wieku od wschodu, południa i zachodu wzniesiono kolejny trzeci obwód murów obronnych. W południowym odcinku muru usytuowano kolejną wieżę bramną. Rozbudowa twierdzy i wzmacnianie jej walorów obronnych trwała jeszcze w XVII wieku. Otaczające ją mury osiągnęły prawie 12 m wysokości. Mimo stałego zagrożenia ze strony Turcji warownia w Biertan nigdy nie została zdobyta. W 1704 roku założenie zostało splądrowane przez Kuruców w czasie powstania Rakoczego. W 1977 świątynia ucierpiała wskutek trzęsienia ziemi.
Obecnie wspaniale zachowany warowny kościół siedmiogrodzkich Sasów w Biertan jest jedną z wizytówek turystycznych Rumuni. Przyczyniło się do tego zapewne wpisanie obiektu w 1993 na listę UNESCO. Podziwiać możemy gotycki, trójnawowy, halowy kościół o gwiaździstym sklepieniu wspartym na ośmiobocznych filarach. W świątyni zachowały się ołtarz w formie tryptyku, stalle, bogato rzeźbiona kamienna ambona oraz portale. Szczególnie ciekawy jest portal do zakrystii pełniącej także rolę skarbca. Osadzono w nim drzwi wyposażone w pomysłowy mechanizm blokujący uruchamiający za pomocą klucza 13 rygli.
W całości zachowały się trzy obwody murów obronnych. Zobaczyć można wkomponowane w pierwszy najstarszy obwód gotyckie baszty z hurdycjami i strzelnicami zwieńczone czterospadowymi dachami. Po północnej stronie kościoła usytuowana jest wieża Zegarowa ze sklepionym przejściem prowadzącym na wewnętrzny dziedziniec. Obok znajduje się jedyna ze wszystkich wież w całości drewniana, pełniąca rolę dzwonnicy. W narożniku pł.-wsch. stoi wieża Biskupia miesząca nagrobki luterańskich biskupów. Po stronie południowej znajduje się wieża Katolicka. W czasach, gdy kościół był luterański służyła jako kaplica tym mieszkańcom Biertan, którzy pozostali katolikami. Po wschodniej stronie kościoła stoi tzw. Pokój Pojednania. Służył jako miejsce, w którym umieszczano pary pragnące się rozwieść. Na wyposażeniu pomieszczenia było jedno łóżko, jeden stół jedno krzesło oraz jeden kubek i talerz. Para była zamykana na dwa tygodnie i podobno przez 300 lat tylko jedna zdecydowała się po wyjściu na rozwód.
W środkowym obwodzie murów zachowały się dwie baszty. Po zachodniej stronie kościoła znajduje się kryta jednospadowym dachem wieża Ratuszowa. Nazwa pochodzi od odbywających się w niej spotkań rady miejskiej. Poniżej niej jest kolejna brama mieszcząca się w zwieńczonej czterospadowym dachem Wieży Świńskiej. Dwie baszty zachowały się także w zewnętrznym murze. W południowej części obwodu usytuowana jest baszta Bramna a w części zachodniej kryta jednospadowym dachem baszta Tkaczy.
Sighisoara to według mnie najładniejsze i najbardziej "klimatyczne" miasto Transylwanii. Oczywiście, inne miejscowości takie jak Biertan, Valea Viilor, Prejmer, Viscri, Medias, a także większe miasta Sibiu i Braszów też są z gatunku "must see"... Bran i Rasnov też ciekawe, ale jak na mój gust zbyt "zadeptane"...
Przed nami ostatni dzień. Bardzo intensywny bo aż trzy miasta w planie.
No i jak to przeważnie bywa, jak człowiek wyjeżdża to robi się pogoda
Alba Iula
Jest to jedno z najważniejszych miast Siedmiogrodu. W czasach starożytnych było to centrum Dacji. Gdy Dacja stała się częścią imperium rzymskiego, miasto zwane wówczas Apulum, zostało stolicą Dacji Apulensis. Stacjonował tu XIII Legion rzymski.
W czasie najazdu plemion ze wschodu, Rzymianie cofnęli się za Dunaj, ale fortyfikacje zostały i dalej służyły celom obronnym. W IX wieku miasto było znane jako Belgrad (biała twierdza) i było stolicą księstwa. Po chrzcie Węgier ustanowiono tu stolicę biskupstwa Siedmiogrodu. Wtedy też zbudowano pierwszą katedrę. W 1442 roku Jan Hunyady, wojewoda siedmiogrodzki, wykorzystał cytadelę do przygotowań do głównej bitwy z Turkami. Katedra została rozbudowana za jego czasów i stała się miejscem jego pochówku. Alba Iulia stała się stolicą Siedmiogrodu w 1541 roku, za czasów Jana Zápolyi oraz Izabeli Jagiellonki - córki Bony, siostry Zygmunta Augusta, która też jest pochowana w katedrze. Największy rozwój twierdzy nastąpił w XVII wieku, za panowania cesarza Karola VI (stąd nazwa Alba Carolina) w latach 1715-1738. Obecnie miasto jest stolicą okręgu Alba.
Przechodzimy na teren twierdzy mostem podziwiając potężne mury
Kierujemy się do katedry prawosławnej, która została zbudowana w XX wieku tylko na jedną uroczystość - koronację Ferdynanda I na króla Rumunii.
Katedra katolicka św. Michała została zbudowana w XIII wieku w stylu późnoromańskim z elementami gotyku.
We wnętrzu, w nawie po prawej stronie znajdują się sarkofagi rodu Hunyadych - wojewody siedmiogrodzkiego Jana Hunyadyego, jego młodszego brata Jana Młodszego i syna wojewody Laszlo (Władysława). sarkofagi zostały uszkodzone przez wojska polskie w czasie kampanii odwetowej po potopie szwedzkim, gdyż Siedmiogród trzymał stronę Karola Gustawa.
Na koniec zwiedzania idziemy pod bardzo ciekawe miejsce.
Cerkiew Pamięci „Mihai Viteazul” została zbudowana na miejscu dawnej prawosławnej katedry metropolitalnej, wybudowanej z inicjatywy Mihai Viteazula w 1597 roku. Podobno kompleks metropolitalny miał w XVII wieku obok katedry starszy kościół i typografię. Alba Iulia była wówczas stolicą prawosławia w Siedmiogrodzie. Chwała prawosławnej metropolii Alba Iulia była krótkotrwała. Kompleks rozebrano po 1715 r., rozpoczynając prace nad wielką Twierdzą Bastionową. Budowę cerkwi nawiązującej do prawosławnej katedry metropolitalnej rozpoczęto w 1988 roku. Miejsce kultu znajdowało się jak najbliżej terenu dawnego metropolity Michała Chrobrego, w pobliżu murów twierdzy Alba Carolina. Świątynia wykonana jest z drewna w stylu Maramureș i jest używana od 1992 roku. Poświęcenie sanktuarium odbyło się w 2006 roku. Obraz nosi podpis Nicolae Bălana i został ukończony w 2013 roku. Cerkiew ma dwóch patronów: „Trójcy Świętej” i „Świętego Syluana Atonity”.
Dopiero z góry widać gęstą zabudowę. Niestety nie mialam okazji oglądać tego widoku.
Bardzo wcześnie rano wyruszamy w kierunku Sighisoary. Pogoda niestety od rana znowu pod psem
Meldujemy się na takim wypasionym parkingu
i idziemy pozwiedzać miasto
Krótki postój na opowieści przy Bramie Zegarowej. Obok w żółtym domu urodził się słynny Vlad Palownik, obecnie mieści się w nim restauracja.
Podchodzimy jeszcze z grupą pod słynne "szkolne schody" gdzie Janek opowiada ich historię i się urywamy usiąść gdzieś w ciepłym miejscu bo silny wiatr z deszczem zniechęca do wędrówek
Idąc kolorowymi uliczkami natrafiamy na fantastyczną restauracyjkę z niebanalnym wystrojem i eksponatami
żonka bierze kawkę na rozgrzanie, ja piwko ( nawet dobre było o dziwo
)
..a następnie pyszną gulaszową w chlebie
Zagrzani, pojedzeni idziemy na miejsce zbiórki i jedziemy w dalszą trasę.
Kolejny przystanek to miejscowość Biertan, w której znajduje się najbardziej znany kościół warowny, posiadający aż trzy! pierścienie murów obronnych.
Pierwsze wzmianki o kościele w Biertanie pochodzą z 1402, chociaż sama miejscowość pojawia się w źródłach pisanych w 1283 roku. Była to jedna z pierwszych osad niemieckich Sasów w Siedmiogrodzie. Pierwotnie romański kościół wzniesiony na wzgórzu w XIV wieku otoczono murem obronnym wzmocnionym czterema basztami. W położonej na północ od kościoła baszcie umieszczono bramę prowadzącą w obręb twierdzy. Ufortyfikowany kościół służył mieszkańcom okolicznych miejscowości jako schronienie w razie zagrożenia. Było to typowe dla siedmiogrodzkich Sasów rozwiązanie łatwiejsze i tańsze do zrealizowania niż otaczanie murami obronnymi całych miast.
W XV wieku ufortyfikowane kościelne wzgórze otoczone drugim pierścieniem murów obronnych. Ciekawie rozwiązano wjazd prowadzący do twierdzy. Poprowadzono go wąskim przejściem miedzy murami po zachodniej stronie wzgórza. Na początku i końcu chroniła go wieża bramna. Dodatkową ochronę zapewniały przegradzające przejście kraty i most zwodzony. W latach 1486-1524 dotychczasowy kościół przebudowano w trzynawowy późnogotycki kościół halowy. Początkowo katolicka świątynia w czasach reformacji została przejęta przez luteran. Od 1572 roku do 1867 roku była siedzibą luterańskiego biskupa. Dzięki temu Biertan zyskał szczególną pozycję wśród saskich miejscowości Siedmiogrodu.
W XVI wieku od wschodu, południa i zachodu wzniesiono kolejny trzeci obwód murów obronnych. W południowym odcinku muru usytuowano kolejną wieżę bramną. Rozbudowa twierdzy i wzmacnianie jej walorów obronnych trwała jeszcze w XVII wieku. Otaczające ją mury osiągnęły prawie 12 m wysokości. Mimo stałego zagrożenia ze strony Turcji warownia w Biertan nigdy nie została zdobyta. W 1704 roku założenie zostało splądrowane przez Kuruców w czasie powstania Rakoczego. W 1977 świątynia ucierpiała wskutek trzęsienia ziemi.
Obecnie wspaniale zachowany warowny kościół siedmiogrodzkich Sasów w Biertan jest jedną z wizytówek turystycznych Rumuni. Przyczyniło się do tego zapewne wpisanie obiektu w 1993 na listę UNESCO. Podziwiać możemy gotycki, trójnawowy, halowy kościół o gwiaździstym sklepieniu wspartym na ośmiobocznych filarach. W świątyni zachowały się ołtarz w formie tryptyku, stalle, bogato rzeźbiona kamienna ambona oraz portale. Szczególnie ciekawy jest portal do zakrystii pełniącej także rolę skarbca. Osadzono w nim drzwi wyposażone w pomysłowy mechanizm blokujący uruchamiający za pomocą klucza 13 rygli.
W całości zachowały się trzy obwody murów obronnych. Zobaczyć można wkomponowane w pierwszy najstarszy obwód gotyckie baszty z hurdycjami i strzelnicami zwieńczone czterospadowymi dachami. Po północnej stronie kościoła usytuowana jest wieża Zegarowa ze sklepionym przejściem prowadzącym na wewnętrzny dziedziniec. Obok znajduje się jedyna ze wszystkich wież w całości drewniana, pełniąca rolę dzwonnicy. W narożniku pł.-wsch. stoi wieża Biskupia miesząca nagrobki luterańskich biskupów. Po stronie południowej znajduje się wieża Katolicka. W czasach, gdy kościół był luterański służyła jako kaplica tym mieszkańcom Biertan, którzy pozostali katolikami. Po wschodniej stronie kościoła stoi tzw. Pokój Pojednania. Służył jako miejsce, w którym umieszczano pary pragnące się rozwieść. Na wyposażeniu pomieszczenia było jedno łóżko, jeden stół jedno krzesło oraz jeden kubek i talerz. Para była zamykana na dwa tygodnie i podobno przez 300 lat tylko jedna zdecydowała się po wyjściu na rozwód.
W środkowym obwodzie murów zachowały się dwie baszty. Po zachodniej stronie kościoła znajduje się kryta jednospadowym dachem wieża Ratuszowa. Nazwa pochodzi od odbywających się w niej spotkań rady miejskiej. Poniżej niej jest kolejna brama mieszcząca się w zwieńczonej czterospadowym dachem Wieży Świńskiej. Dwie baszty zachowały się także w zewnętrznym murze. W południowej części obwodu usytuowana jest baszta Bramna a w części zachodniej kryta jednospadowym dachem baszta Tkaczy.
....wspomniane trzy rzędy murów obronnych
Zaglądamy najpierw do wieży
Następnie idziemy do kościoła
Piękne drzwi do zakrystii, ale prawdziwa perełka jest po ich drugiej stronie
Zamek-arcydzieło z trzynastoma ruchomymi zapadniami, który działa do dziś!!!
Pod wieczór meldujemy się na nocleg w okolicach miasta Sebes.
Hotel a jakże by inaczej, w klimatach głębokiego PRL-u
....za to z dostępem na balkon
Sighisoara to według mnie najładniejsze i najbardziej "klimatyczne" miasto Transylwanii. Oczywiście, inne miejscowości takie jak Biertan, Valea Viilor, Prejmer, Viscri, Medias, a także większe miasta Sibiu i Braszów też są z gatunku "must see"... Bran i Rasnov też ciekawe, ale jak na mój gust zbyt "zadeptane"...
Przed nami ostatni dzień. Bardzo intensywny bo aż trzy miasta w planie.
No i jak to przeważnie bywa, jak człowiek wyjeżdża to robi się pogoda
Alba Iula
Jest to jedno z najważniejszych miast Siedmiogrodu. W czasach starożytnych było to centrum Dacji. Gdy Dacja stała się częścią imperium rzymskiego, miasto zwane wówczas Apulum, zostało stolicą Dacji Apulensis. Stacjonował tu XIII Legion rzymski.
W czasie najazdu plemion ze wschodu, Rzymianie cofnęli się za Dunaj, ale fortyfikacje zostały i dalej służyły celom obronnym. W IX wieku miasto było znane jako Belgrad (biała twierdza) i było stolicą księstwa. Po chrzcie Węgier ustanowiono tu stolicę biskupstwa Siedmiogrodu. Wtedy też zbudowano pierwszą katedrę. W 1442 roku Jan Hunyady, wojewoda siedmiogrodzki, wykorzystał cytadelę do przygotowań do głównej bitwy z Turkami. Katedra została rozbudowana za jego czasów i stała się miejscem jego pochówku. Alba Iulia stała się stolicą Siedmiogrodu w 1541 roku, za czasów Jana Zápolyi oraz Izabeli Jagiellonki - córki Bony, siostry Zygmunta Augusta, która też jest pochowana w katedrze. Największy rozwój twierdzy nastąpił w XVII wieku, za panowania cesarza Karola VI (stąd nazwa Alba Carolina) w latach 1715-1738. Obecnie miasto jest stolicą okręgu Alba.
Przechodzimy na teren twierdzy mostem podziwiając potężne mury
Kierujemy się do katedry prawosławnej, która została zbudowana w XX wieku tylko na jedną uroczystość - koronację Ferdynanda I na króla Rumunii.
Na Starówce w wielu miejscach poustawiane są naturalnej wielkości rzeźby strażników, żołnierzy, dworzan i zwykłych ludzi.
Katedra katolicka św. Michała została zbudowana w XIII wieku w stylu późnoromańskim z elementami gotyku.
We wnętrzu, w nawie po prawej stronie znajdują się sarkofagi rodu Hunyadych - wojewody siedmiogrodzkiego Jana Hunyadyego, jego młodszego brata Jana Młodszego i syna wojewody Laszlo (Władysława). sarkofagi zostały uszkodzone przez wojska polskie w czasie kampanii odwetowej po potopie szwedzkim, gdyż Siedmiogród trzymał stronę Karola Gustawa.
Na koniec zwiedzania idziemy pod bardzo ciekawe miejsce.
Cerkiew Pamięci „Mihai Viteazul” została zbudowana na miejscu dawnej prawosławnej katedry metropolitalnej, wybudowanej z inicjatywy Mihai Viteazula w 1597 roku. Podobno kompleks metropolitalny miał w XVII wieku obok katedry starszy kościół i typografię. Alba Iulia była wówczas stolicą prawosławia w Siedmiogrodzie. Chwała prawosławnej metropolii Alba Iulia była krótkotrwała. Kompleks rozebrano po 1715 r., rozpoczynając prace nad wielką Twierdzą Bastionową. Budowę cerkwi nawiązującej do prawosławnej katedry metropolitalnej rozpoczęto w 1988 roku. Miejsce kultu znajdowało się jak najbliżej terenu dawnego metropolity Michała Chrobrego, w pobliżu murów twierdzy Alba Carolina. Świątynia wykonana jest z drewna w stylu Maramureș i jest używana od 1992 roku. Poświęcenie sanktuarium odbyło się w 2006 roku. Obraz nosi podpis Nicolae Bălana i został ukończony w 2013 roku. Cerkiew ma dwóch patronów: „Trójcy Świętej” i „Świętego Syluana Atonity”.
Idziemy do autokaru i jedziemy dalej.